Vandaag werk ik van thuis uit. Handig, zo hoef ik geen dagje vakantie op te offeren en hoef ik straks ook niet te stressen dat ik niet op tijd bij therapie aankom! Gewoon thuis werken en straks zelfs nog de tijd om even hondje uit te laten voor ik naar therapie ga. Pure luxe!
Wou ik net even een pauzetje nemen. Ik dacht: even koffietje maken, eens kijken of ik privé-mail heb en als ik geen mail heb, doe ik gewoon een peukje en een koffie en daarna terug aan het werk.
Ow peukje, ik rook toch echt al een tijdje niet meer!!!
Zo stom, hoe dat na bijna 11 maanden nog steeds in je gedachten voorbij komt. Zo even die fractie van een seconde. Dan ben ik niet chagrijnig omdat ik geen peuk bij de hand heb, loop ik ook al lang niet meer de muren op van "ik ga er gewoon wel gaan kopen", niks van dat alles... het komt gewoon toch nog eventjes als een automatisme in je op.
Vreemd!!
Dus nou zit ik hier met een kopje koffie en een stoprokenblogje
De tijd van een peuk zou nou ongeveer om zijn dus ga ik maar weer aan het werk.
Het gaat me niet af. Ik ben onrustig omdat ik straks naar een nieuwe therapeut ga en ik ben eigenlijk een beetje bang. Opnieuw vertrouwen, opnieuw vertellen, kan zij me dan wel helpen of geeft zij er straks ook de brui aan "te zware problematiek, ik kan het niet aan je te helpen".
Onrust onrust onrust en angst en stress 
Ik hoef tenminste al niet meer bang te zijn dat ik stink naar de rook!!! En dat is eigenlijk een opluchting, stom he? Ik heb er niet altijd vaak mee ingezeten maar soms wel, zoals: bij een sollicitatie, of als ik naar de psycholoog ging die heel erg anti-rook is, ze zei er nooit iets op maar wat moet ik voor haar toch gestonken hebben hihi want ik stond altijd tot bijna vlak aan haar deur nog snel te roken hihi. Dat is eigenlijk wel een grote zorg minder. Hmm, misschien moet ik me daar maar even op concentreren bij wijze van afleiding
Fijne dag allemaal