'k Ben mijn motivaties kwijt.
Ja, ze staan allemaal mooi onder elkaar hier rechts van dit schermpje zo.
Maar wat klinkt het toch allemaal als onzin.
Geloof ik nou echt dat ik anders ben door niet te roken? Geloof ik nou echt dat het iets uitmaakt of ik rook of niet rook? Wie zegt dat ik mezelf ook niet gaan zoeken was als ik wel rookte?
Waar doe ik het eigenlijk voor? Ik ben het kwijt.
Ik ben een beetje verdrietig vanavond. En een beetje angstig dat ik mezelf de voorbije dagen vanalles wijsgemaakt heb. Dat ik nooit iemand zal betekenen, iemand zal zijn. Waarom zou ik dat nou zo plots wel zijn?
Veel vragen, geen antwoorden.
"Die teller gooi je toch zomaar niet weg". Tja, waarom ni? Ik heb al lang bewezen dat ik ook zonder peuk kan, dus kan ik nou even goed wel gaan roken. Dan zou ik nou tenminste iets hebben om het huilen te stoppen. Gewoon lekker gefrustreerd op de bank ploffen met een peuk in mijn mond, heerlijk in de stank, mezelf om zeep helpend, stikkend in een hoestbui.
Ik zou tenminste weten waarvan ik me zo ellendig voel.
Ik ben gewoon een beetje moe en een beetje bang. Mijn psychologe zegt dat het normaal is. Ik ga met kleine stapjes vooruit, zolang ik vooruit kan om dat stapje te bereiken, zet ik door. Eens ik het bereikt heb, voel ik de angst en gaat het eventjes minder. Dan ben ik bang voor de "gevolgen" van dat stapje vooruit. Ofzoiets. We zouden het er nog over hebben morgen, we hebben vandaag gemaild. Het is zo'n schat mijn psychologe... ik mag haar sowieso altijd mailen, omdat de sessies dan vlotter verlopen als ik het niet allemaal moet zeggen want praten blijft een probleem al is het wel beter bij momenten. Maar heel vaak reageert ze ook nog op mijn mails. Ze zegt altijd dat ze dat niet gaat doen, maar ze doet het toch 
Niet altijd, maar vaak wel.
Ik ga maar eens met mijn hondje buiten nog even. Straks even uithuilen (hoewel die paar tranen die er te veel zaten er al uit zijn nu door te typen), douchen en lekker vroeg slapen.
Op zich had ik trouwens geen negatieve dag hoor! Een rustige dag op 't werk, wel een beetje angst en twijfel door het gesprek met de grote baas gisteren, maar goed ik ben dan ook voor het eerst opgekomen voor wie ik ben en waar ik wil voor staan. Dat is nou eenmaal eng en als je dat voor eht eerst doet, ga je ook gewoon twijfelen of het wel oke is.
En mijn mam was ook alweer neutraal; Dat is drie dagen op rij!!! Drie dagen op rij zonder kritiek op mij, zonder kritiek op zichzelf!! Ben ik blij om.
Pfff, ik ga buiten, ik wil echt een peukje. Ik ben zo lastig en chagrijnig als een klein kind dat geen ijsje krijgt.
ik hoop dat je, als je wat genomen hebt, één of meer ijsjes genomen hebt. Die zijn veel lekkerder. der. der.
Soort van beloningbehoefte die dan bevredigd moet worden...
Ga door op de weg die je gekozen hebt Lot, dat ben je echt waard!
