Ik schreef net in mijn positief dagboek.
En opeens besefte ik "ojee, wat schrijf ik nu toch rare dingen". Complimentjes aanvaarden? Trots op mezelf? Is dat nu een sprankeltje zelfvertrouwen? Héééééél rare dingen :-)
Zo merkwaardig dat ik het overal wil neerschrijven, met iedereen wil delen, opdat ik het gevoel altijd kan terughalen. En ook omdat ik iemand ben die haar traantjes en angsten deelt, maar het ook graag van de daken schreeuwt als het zo goed gaat!
Vandaag in mijn positief dagboek:
dinsdag
1. complimentje van mijn baas"je ziet er goed uit". Ik had Diane's zwarte rok aan met het fuchsia-roze pulleke en mijn lichtbruine botten. Van mijn baas kon ik soms al complimenten aannemen. Dat wist ik al, maar vandaag was ik me extra bewust van zowel het compliment als van het aanvaarden van dat compliment zonder meer!
2. het gesprek met de grote baas ging eigenlijk goed. Ik heb verteld hoe ik ben, niet wat men verwacht. Het was een kennismakingsgesprek, maar voor mij is dat meestal moeilijk. Nu begrijp ik waarom: hoe kan je jezelf voorstellen als je eigenlijk zelf niet weet wie je bent? Vandaag kon ik het toch al een klein beetje.
"Waar ga je graag op reis?" ow, dus je verwacht dat ik graag reis, valt dat ff tegen als ik zeg "oh ik reis eigenlijk niet graag, vakantie is voor mij samen zijn met diegenen waar ik van hou, waar dat is maakt niet uit als we maar tijd hebben om van elkaar te genieten. Bovendien vertik ik het mijn hondje achter te laten en wordt de vakantiebestemming dus bepaald afhankelijk of thabe mee kan of niet". Er kwamen helemaal geen rare blikken of verwondering! Alsof het goed is, duidelijk is, ik daar ook een punt heb.
Mijn droomjob? Tja, sorry mijn droomjob ligt niet bij mijn huidige werkgever, mijn droomjob is met dieren gaan werken, dat is mijn passie, dat is mijn leven. Hij leek het te begrijpen, ook dat daar de oprechtheid van dieren in meespeelt. Of ik mijn werkgever dan vaarwel zou zeggen: "nee hoor, ik doe deze job ook graag, het is een hele andere uitdaging en het zorgt voor een vast inkomen zodat ik mijn passie kan uitoefenen.".
Of ik het zou zijn zitten om een grotere speler te worden binnen het bedrijf door overal te gaan tolken "neen dankje, dat is een stress die ik niet meer toelaat in mijn leven".
"Waar ga je graag op reis?" ow, dus je verwacht dat ik graag reis, valt dat ff tegen als ik zeg "oh ik reis eigenlijk niet graag, vakantie is voor mij samen zijn met diegenen waar ik van hou, waar dat is maakt niet uit als we maar tijd hebben om van elkaar te genieten. Bovendien vertik ik het mijn hondje achter te laten en wordt de vakantiebestemming dus bepaald afhankelijk of thabe mee kan of niet". Er kwamen helemaal geen rare blikken of verwondering! Alsof het goed is, duidelijk is, ik daar ook een punt heb.
Mijn droomjob? Tja, sorry mijn droomjob ligt niet bij mijn huidige werkgever, mijn droomjob is met dieren gaan werken, dat is mijn passie, dat is mijn leven. Hij leek het te begrijpen, ook dat daar de oprechtheid van dieren in meespeelt. Of ik mijn werkgever dan vaarwel zou zeggen: "nee hoor, ik doe deze job ook graag, het is een hele andere uitdaging en het zorgt voor een vast inkomen zodat ik mijn passie kan uitoefenen.".
Of ik het zou zijn zitten om een grotere speler te worden binnen het bedrijf door overal te gaan tolken "neen dankje, dat is een stress die ik niet meer toelaat in mijn leven".
Ik denk dat het bij de baas allemaal niet zo bijzonder goed overkwam, maar het kan me niet schelen. Ik ben opgekomen voor wie ik ben en voor wat ik wil. En ik was trots op mezelf: Trots om te zeggen dat mijn vrije tijd gaat naar mijn passies: schrijven, tekenen, dieren. Ik heb me nog nooit zo trots gevoeld, zo zeker dat ik ergens voor sta!!
Mijn doel/ambitie binnen het bedrijf? Zorgen dat de klanten, collega's, iedereen graag met me blijft werken, dat ik hun kan motiveren. Maar ook zorgen dat ik terug structuur krijg, assertiever word, zodat ik beter met de stress om kan en iedereen daar beter van wordt.
Mijn doel/ambitie binnen het bedrijf? Zorgen dat de klanten, collega's, iedereen graag met me blijft werken, dat ik hun kan motiveren. Maar ook zorgen dat ik terug structuur krijg, assertiever word, zodat ik beter met de stress om kan en iedereen daar beter van wordt.
3. Alweer een neutrale moeder toen ik thabe ging halen. Gewoon dag gezegd, geen vragen "hoe was het vandaag", maar het is anders nu omdat ik het niet meer verwacht. Het enige wat ik nog wil, is gewoon een neutrale moeder die me niet afkraakt, die zichzelf niet afkraakt en die hoi en dag zegt. Dat is het enige wat ik nog van haar verwacht. Misschien klinkt het zielig, hoe kan je alleen maar verwachten dat je "hoi" en "dag" te horen krijgt... Het is al heel veel om gewoon maar dat van mijn moeder te verwachten, hoe erg het ook klinkt, dus ben ik zo gelukkig als dat normaal kan verlopen. Meer verwacht ik niet meer, meer zou altijd een teleurstelling zijn. Dat kan ik alleen maar aanvaarden, respecteren dat ze dat gewoon niet kan. Het afkraken laat ik niet meer toe, al ben ik er wel nog steeds behoorlijk lang van overstuur als ze het doet. Maar ik ga het niet meer toelaten. Ik ben liefde en respect waard.
4. ik voel zo'n rust vanbinnen. Dat voelt zo ongelooflijk goed. Rust omdat ik best tevreden ben dat ik ergens iets begin te betekenen. Ook al doe ik nog niks met mijn gedichtjes en tekenen, ook al doe ik nog niks met dieren behalve mijn eigen hondjes, ergens voelt het als iets heel prils waar ik iets ga in betekenen. Zou dat nu vertrouwen in mezelf zijn dat ik nu voel?
En weet je... ik ben zooooooooooooooooo blij dat ik finaal gecrasht vorige zomer, mede door het stoppen met roken. Zoooooo blij omdat ik gedwongen ben geweest om aan mezelf te gaan werken, want roken was geen optie.
Het is heel zwaar. Ik ben nog vaak doodsbang of superverdrietig of gewoon zo diep in de put dat ik liefst alles zou opgeven.
Maar wat is het het toch waard om door te zetten. Om die moeilijke weg te nemen ipv de makkelijke.
Om mezelf te ontdekken, mijn eigen leven, mijn wereld, mijn eigen ik te maken.
Weet je dat ik nou opnieuw traantjes moet wegvegen? Omdat ik zo blij ben, zo'n innerlijke rust heb, zo'n besef van hoeveel geluk ik heb.
Nou dat wou ik maar even delen
Fijne avond en zet door, het is echt de moeite waard
Dat je nu ook je geluksgevoel laat zien, en hoe sterk je kan zijn in gesprek met je baas. Heerlijk!
